Show and Tell

          Έκπληξη, ενθουσιασμός και ανυπομονησία ήταν μερικά από τα πρώτα συναισθήματα που παρουσίασαν οι μικροί μας μαθητές όταν πρωτοάκουσαν για την «εργασία» που τους είχε ανατεθεί: Να επιλέξουν το αγαπημένο τους αντικείμενο- παιχνίδι (όποιο κι αν είναι αυτό) και να το φέρουν στο μάθημα προκειμένου να μας μιλήσουν γι’ αυτό. Με άλλα λόγια να το παρουσιάσουν μπροστά στην τάξη. Και έτσι έγινε!

          Ο ρόλος της παρουσίασης ενός αγαπημένου πράγματος του μαθητή ή αλλιώς “Show and Tell” στην εκπαιδευτική διαδικασία είναι, όχι μόνο, αδιαμφισβήτητα σημαντικός αλλά και πολυδιάστατος.

          Κατ’ αρχάς, εμπλουτίζει με αβίαστο τρόπο το λεξιλόγιο των μαθητών χάρη στην έντονη θέλησή τους να περιγράψουν και να εξηγήσουν, με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, κάτι που έχει σημασία και αρέσει στους ίδιους. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να ψάχνουν, να θυμούνται και να χρησιμοποιούν με επιτυχία λέξεις που, ενδεχομένως , να μην έχουν διδαχτεί ακόμα στο πλαίσιο του μαθήματος.

          Επιπλέον, ενδυναμώνονται, αυτόματα, κάποιες από τις βασικότερες δεξιότητες που συνιστούν την ολοκληρωμένη γνώση μιας γλώσσας, πόσο μάλλον μιας ξένης γλώσσας. Αναφερόμαστε στα Speaking, Listening and Presentation Skills που χωρίς να το συνειδητοποιεί ο μαθητής, εξασκεί εκείνη την ώρα. Όταν βρίσκεται στη θέση του «παρουσιαστή» μαθαίνει να αρθρώνει τις λέξεις του δυνατά και καθαρά, προκειμένου να γίνει κατανοητός από τους φίλους του, και όταν βρίσκεται στη θέση του «ακροατή» μαθαίνει να κάνει ησυχία και να ακούει προσεκτικά τον συμμαθητή του. Και φυσικά, του δίνεται η ευκαιρία να βρίσκεται στο επίκεντρο της προσοχής και να διώχνει σταδιακά τους φόβους, τις αναστολές και την ντροπή που προκαλείται από την ομιλία μπροστά σε κοινό.

          Τέλος, ενισχύονται και οι δεσμοί μεταξύ των μαθητών, που ανακαλύπτουν ότι, ίσως, έχουν περισσότερα κοινά στοιχεία μεταξύ τους. Αυτό επιτυγχάνεται κατά τη διάρκεια της συζήτησης για τα ενδιαφέροντά τους και για το τι θα φέρει ο καθένας στην τάξη. Παίρνουν ιδέες ο ένας από τον άλλον ενδυναμώνοντας έτσι και την ικανότητα συνεργασίας- ομαδικότητας. Πάνω από όλα, ωστόσο, αποτελεί μια διαδικασία κατά την οποία ο μαθητής, για ακόμα μια φορά, παίζει ενεργητικό ρόλο στη διαδικασία της μάθησης πρωταγωνιστώντας στη σκηνή της τάξης!

                                  

Οι Τρεις Ιεράρχες

Σήμερα 30 Ιανουαρίου η Εκκλησία γιορτάζει τους τρεις Ιεράρχες, τους προστάτες των Γραμμάτων. Ποίοι ήταν όμως οι τρεις Ιεράρχες και γιατί τους τιμούμε;

Με τον όρο Τρεις Ιεράρχες, αναφερόμαστε συνοπτικά στους τρεις επιφανείς Αγίους και θεολόγους, Βασίλειο τον Μέγα, Ιωάννη τον Χρυσόστομο και Γρηγόριο τον Ναζιανζηνό.

Για τη σοφία τους και τη χριστιανική τους ζωή, η Ορθόδοξη Εκκλησία τους ονόμασε αγίους και γιορτάζουν ο καθένας ξεχωριστά. Αλλά επειδή δημιουργήθηκε μια διαφωνία μεταξύ των χριστιανών για το ποιος από τους τρεις πρόσφερε τα περισσότερα, αποφασίστηκε και καθιερώθηκε από τα τέλη του 4ου αιώνα να υπάρχει και για τους τρεις μια κοινή γιορτή στις 30 Ιανουαρίου κάθε έτους.

Βασίλειος ο Μέγας
Ο Άγιος Βασίλειος ή Βασίλειος Καισαρείας, υπήρξε επίσκοπος Καισαρείας και θεωρείται Πατέρας της Εκκλησίας και ένας εκ των μεγαλύτερων θεολόγων της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Η συμβολή του στην χριστιανική θεολογία θεωρείται κεφαλαιώδης ενώ σ΄αυτόν αποδίδεται και η «θεία λειτουργία του Μεγάλου Βασιλείου». Ο Μέγας Βασίλειος σπούδασε στην Αθήνα και θεωρούσε πολύ σημαντική τη μελέτη των κλασσικών συγγραφέων και της ελληνικής φιλοσοφίας, φυσικά υπό το χριστιανικό πρίσμα. Η συμβολή του στην ανάπτυξη των γραμμάτων και της φιλανθρωπίας τον κατέστησαν μια από τις μεγαλύτερες μορφές της Χριστιανικής παράδοσης.

Ιωάννης ο Χρυσόστομος
Θεωρείται πως η γλώσσα του «έσταζε μέλι» καθώς υπήρξε ο πιο χαρισματικός ρήτορας της εποχής του. Διετέλεσε Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως και αφιέρωσε τη ζωή του στην ανάπτυξη της φιλανθρωπίας. Μάλιστα τα ημερήσια συσσίτεια που οργάνωσε έτρεφαν 7.000 ανθρώπους!
Στον τομέα της φιλοσοφίας, μπορεί να απέρριπτε τις θεωρίες των αρχαίων Ελλήνων περί Θεού ωστόσο δεν δίστασε να χρησιμοποιήσει τις εργαλειακές μεθόδους της φιλοσοφίας τους προκειμένου να αναπτύξει μια συστηματική θεολογία.
Στη ζωή του υπήρξε υπόδειγμα ασκητή ενώ δεν παρέλειπε να καταδικάζει εκείνους τους ιερείς που πλούτιζαν από την ιδιότητά τους. Ήταν τέτοια η σκληρή κριτική που ασκούσε στους Αυτοκράτορες, που τελικά η αυλή τον κυνήγησε και τον εξόρισε. Όμως η φήμη του τον ξεπέρασε αφού θεωρείται Άγιος από όλες σχεδόν τις χριστιανικές ομολογίες.

Γρηγόριος ο Ναζιανζηνός
Γνωστός και με το προσωνύμιο «θεολόγος», ο Γρηγόριος υπήρξε Πατριάρχης Κωνσταντινούπολης τον 4ο αιώνα. Η επιρροή του στην Τριαδική θεολογία θεωρείται τόσο σημαντική που έγινε γνωστός ως «Τριαδικός Θεολόγος». Τα περισσότερα από τα έργα του επηρεάζουν τους σύγχρονους θεολόγους, ειδικά όσον αφορά τα τρία Πρόσωπα της Αγίας Τριάδας. Υπήρξε φίλος του Μεγάλου Βασιλείου καθώς και του αδελφού του Αγίου Γρηγορίου Νύσσης.
Ήταν σφοδρός οπαδός των γραμμάτων και επιθυμούσε να γεφυρώσει το χάσμα μεταξύ ελληνόφωνων και λατινόφωνων θεολόγων της εποχής του. Εκτός από εξαιρετικός θεολόγος όμως, υπήρξε και πολύ καλός ποιητής, αφού έγραψε αρκετά ποίηματα με θεολογικά και ηθικά θέματα.


 (πηγή: www.iefimerida.gr)

parallaximag.gr

Παγκόσμια Ημέρα Δικαιωμάτων του Παιδιού

Η 20ή Νοεμβρίου έχει καθιερωθεί ως η Παγκόσμια Ημέρα Δικαιωμάτων του Παιδιού. Μπορεί σήμερα να είναι γνωστό ότι κάθε άτομο κάτω των 18 ετών είναι παιδί και έχει ξεχωριστά δικαιώματα σε φροντίδα και προστασία, παλαιότερα, όμως, πριν από τη Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού που υιοθετήθηκε στις 20 Νοεμβρίου του 1989 από τη Γενική Συνέλευση Ηνωμένων Εθνών, αυτό δεν ήταν αυτονόητο.

Η Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού είναι ο πρώτος παγκόσμιος νομικά δεσμευτικός κώδικας για τα δικαιώματα που όλα τα παιδιά πρέπει να απολαμβάνουν. Αποτελείται από 54 άρθρα που μπορούν να ομαδοποιηθούν σε 4 κατηγορίες:

Τα Δικαιώματα Επιβίωσης
Καλύπτουν το δικαίωμα του παιδιού για ζωή και τις ανάγκες που είναι πιο βασικές για την ύπαρξή του.

Τα Δικαιώματα Προστασίας
Απαιτούν τα παιδιά να προφυλάσσονται από κάθε είδους κακοποίηση, αμέλεια και εκμετάλλευση.
Τα Δικαιώματα Ανάπτυξης-Εξέλιξης
Περιλαμβάνουν όλα όσα τα παιδιά χρειάζονται για να μπορέσουν να εκμεταλλευτούν στο έπακρο τις δυνατότητές τους.
Τα Δικαιώματα Συμμετοχής
Επιτρέπουν στα παιδιά να παίζουν ενεργό ρόλο στις κοινωνίες και τα έθνη τους.

Η Σύμβαση ξεκίνησε με πρωτοβουλία της πολωνικής κυβέρνησης και της UNICEF, υιοθετήθηκε ομόφωνα από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ το 1989 και τέθηκε σε ισχύ το 1990. Μέχρι σήμερα έχει επικυρωθεί σχεδόν από όλες τις χώρες του κόσμου.

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Δικαιωμάτων του Παιδιού το Δίκτυο για τα δικαιώματα του παιδιού οργανώνει φέτος καμπάνια με τίτλο «Σωπαίνω, ψιθυρίζω, μιλάω, φωνάζω. Έχω τον λόγο μου!» εστιάζοντας στο δικαίωμα της ελευθερίας της έκφρασης. Τα παιδιά «έχουν τον λόγο τους!», έναν λόγο που μπορεί να εκφραστεί με διάφορους τρόπους: χαμηλόφωνα ή δυνατά, με ψίθυρο ή ακόμη και μέσα από τη σιωπή.


parallaximag.gr

Τι ακριβώς γιορτάζουμε το Halloween;

talcmag.gr

by Πελιώ Παπαδιά/

ΤΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΓΙΟΡΤΑΖΟΥΜΕ ΤΟ HALLOWEEN;

Κάθε χρόνο, το βράδυ της 31ης Οκτωβρίου γιορτάζεται το Halloween και κατά τη διάρκειά του συμβαίνουν παράξενα και «τρομακτικά» πράγματα. Φωτισμένες κολοκύθες, ανθρώπινοι σκελετοί, χαρούμενα φαντάσματα, μάγισσες καβάλα σε σκούπες κάνουν την εμφάνισή τους στους δρόμους των αμερικανικών (κυρίως) πόλεων. Παιδιά γυρίζουν από σπίτι σε σπίτι τραγουδώντας και οι νοικοκύρηδες τους προσφέρουν κέικ η ζαχαρωτά για την ανάπαυση των ψυχών των νεκρών. Τα παιδιά φορούν τις τρομακτικές στολές τους και γυρνούν στη γειτονιά ζητώντας κεράσματα. Όταν η πόρτα ανοίξει, φωνάζουν «Trick or treat?» (φάρσα ή κέρασμα;) και… αλίμονο σε όποιον δεν έχει να τους δώσει σοκολάτες και καραμέλες! Οι μεγάλοι ντύνονται επίσης, διοργανώνουν πάρτι, σκαλίζουν κολοκύθες και βάζουν κεριά στο εσωτερικό τους και τις αφήνουν έξω από τα σπίτια τους. Μα, τι γιορτάζουν όμως;

Λέγεται πως οι ρίζες του Halloween, που θυμίζει καρναβάλι, ξεκινούν από τη γιορτή Samhain ή Samuin, η οποία γιορταζόταν αρχικά από τους Κέλτες στην Ιρλανδία και στη Βρετανία, και έπειτα έφτασε στην Αμερική από τους μετανάστες Ευρωπαίους, κάπου στα μέσα του 19ου αιώνα. Γιορτάζεται κυρίως στη Βόρειο Αμερική, στην Ιρλανδία, στην Αγγλία, όμως τα τελευταία χρόνια ο εορτασμός του έχει εξαπλωθεί σε πολλές χώρες – ακόμα στην Ελλάδα, που δεν έχει καμιά αγγλοσαξωνική παράδοση.  {Με τους φανατικούς του, αλλά και τους… αντιφρονούντες που αναρωτιούνται «Γιορτάζατε Χάλογουιν και στο χωριό σας»}.

Ετυμολογικά, η λέξη Halloween προέρχεται από το All-hallow-even και δηλώνει την παραμονή (eve) της γιορτής των Αγίων Πάντων (All Hallows Day – All Saints Day), που γιορτάζεται την 1η Νοεμβρίου στις καθολικές χώρες. Πολλές μυστικιστικές παραδόσεις θεωρούν την ημέρα αυτή μία από τις ελάχιστες μέρες που μπορεί να επιτευχθεί επαφή με τον… κόσμο των πνευμάτων. Όπως λέγεται, άλλωστε αυτή τη μέρα η μαγεία… πιάνει! Πιστεύεται ακόμα ότι οι ψυχές των ανθρώπων που πέθαναν κατά τη διάρκεια του έτους ψάχνουν να μπουν σ’ ένα σώμα για να κερδίσουν την αθανασία. Οι ζωντανοί από την πλευρά τους, ντυμένοι με παράξενα κοστούμια και κάνοντας θόρυβο, προσπαθούν να φοβίσουν και να διώξουν τα πνεύματα. Έτσι, ο φόβος δύσκολα ξεχωρίζει από το γέλιο και ο τρόμος από το ξεφάντωμα. Το Χάλογουιν ως παραδοσιακή γιορτή έχει αρκετές ομοιότητες με τις παγανιστικές γιορτές που οργανώνονται και στις διάφορες πόλεις της Ελλάδας την περίοδο της Αποκριάς.

Αλλά, γιατί κολοκύθες; Το έθιμο της κολοκύθας έχει ρίζες από έναν παλιό Ιρλανδικό μύθο, αυτόν του τσιγκούνη και πειραχτήρι Τζακ. Σύμφωνα λοιπόν με τον μύθο ο Τζακ είχε καλέσει τον διάβολο να πιούνε ένα ποτό μαζί. Όμως ο Τζακ δεν ήθελε να πληρώσει για το ποτό του και έτσι έπεισε τον διάβολο να μεταμορφωθεί σε ένα νόμισμα ώστε να μπορέσουν να πληρώσουν για τα ποτά τους. Μεταμορφώθηκε λοιπόν ο διάβολος σε νόμισμα αλλά ο Τζακ αντί να πληρώσει τον έβαλε στην τσέπη του, δίπλα σε ένα σταυρό και έτσι ο διάβολος δεν μπορούσε να πάρει την κανονική του μορφή. Ύστερα από πολλά παρακάλια όμως, ο Τζακ αποφάσισε να τον ελευθερώσει αρκεί να του έδινε την υπόσχεση ότι ο διάβολος δεν επρόκειτο να τον ενοχλήσει για ένα χρόνο και ούτε θα διεκδικούσε την ψυχή του όταν πέθαινε.Έτσι πέρασε ο χρόνος και ο διάβολος ξαναεμφανίστητε την ώρα που ο Τζακ προσπαθούσε να κόψει ένα φρούτο από κάποιο δέντρο. Ζήτησε λοιπόν από τον διάβολο να ανέβει στο δέντρο και να του κόψει ένα φρούτο. Ο διάβολος ανέβηκε και ο Τζακ γρήγορα γρήγορα σκάλισε ένα σταυρό στον κορμό του δέντρου. Ο διάβολος λοιπόν ήταν παγιδευμένος. Δεν μπορούσε να κατέβει. Γι’ αυτό παρακάλεσε τον Τζακ να τον ελευθερώσει και του υποσχέθηκε ότι δεν θα τον ενοχλήσει για δέκα ολόκληρα χρόνια. Έτσι ο Τζακ τον ελευθέρωσε.Πέρασαν αρκετά χρόνια και ο Τζακ πέθανε. Πήγε στον παράδεισο όμως ο Θεός δεν τον δέχτηκε καθώς ο Τζακ ήταν έναν άνθρωπος μίζερος και κακός. Έτσι τον έστειλε στην κόλαση. Όμως ούτε ο διάβολος τον ήθελε και του θύμισε την υπόσχεση που του είχε δώσει παλιότερα. Είπε λοιπόν στον Τζακ να φύγει. Όμως ο Τζακ τον ρωτάει: «Πως θα φύγω; Έξω έχει σκοτεινιά». Και ο διάολος πήρε ένα αναμμένο κάρβουνο και του το έδωσε να πορευθεί μέσα στην νύχτα. Ο Τζακ τότε έβγαλε ένα ραπάνι (που πάντα κουβαλούσε μαζί του καθώς ένα από τα πιο αγαπημένα του φαγητά), το χάραξε και έβαλε μέσα το κάρβουνο. Από τότε περιπλανιέται στον κόσμο μην μπορώντας να βρει κάποιο μέρος να αναπαύσει την ψυχή του. Έτσι κάθε Χάλογουιν, οι Ιρλανδοί σκάλιζαν ραπάνια, πατάτες, κολοκύθες, βάζανε μέσα ένα κερί και τα τοποθετούσαν κοντά σε παράθυρα έτσι ώστε να κρατάνε μακριά τα κακά τα πνεύματα και κυρίως το πνεύμα του τσιγκούνη και πειραχτήρι Τζακ.

Αν είστε Χαλογουισκεπτικιστές ή Χαλογουινομάχοι, πριν βιαστείτε να μας ρωτήσετε αν το γιορτάζαμε και στο χωριό μας, σας λέμε πως όχι, ούτε το γιορτάζαμε, ούτε το γιορτάζουμε επίσημα στην Ελλάδα! Επειδή, όμως, η παγκοσμιοποίηση και οι νέες τεχνολογίες βοηθούν στην ταχύτατη διάδοση των εθίμων, σας λέμε λίγα λόγια για τον εορτασμό του, γιατί πιθανόν τα παιδιά σας θα σας ρωτήσουν! Άλλωστε το Χριστουγεννιάτικο Δέντρο ή ο Κοκκινοφορεμένος Άγιος Βασίλης ξενόφερτοι δεν είναι; Ποιος ξέρει, ίσως κάποτε αφομοιώσουμε ως κοινωνία και το Χάλογουιν! Άλλωστε, είναι μια γιορτή! Σε ποιον δεν αρέσουν οι γιορτές;

About The Author

Πελιώ Παπαδιά

Hello, November!

Καλόν μήνα σε όλους! Have a good month!

Απολαύστε την δημιουργικότητα, την φαντασία και το πνεύμα του Halloween έτσι όπως το ζήσαμε μαζί με τα παιδιά μας και τους καθηγητές μας.

Μάθαμε, φτιάξαμε, γελάσαμε και διασκεδάσαμε με τον μοναδικό τρόπο που ξέρουμε να μοιραζόμαστε τέτοιες στιγμές με όλους τους μαθητές μας!

Happy Halloween, everyone!

Φεστιβάλ μπύρας στο Μόναχο

Όλα ξεκίνησαν με έναν γάμο
Η ιστορία του φεστιβάλ χρονολογείται από τις 12 Οκτωβρίου 1810, όταν ο λαός είχε προσκληθεί σε ένα… λιβάδι μέσα στην πόλη για να γιορτάσει το γάμο του πρίγκιπα Λουδοβίκου της Βαυαρίας και της πριγκίπισσας Therese της Σαξονίας. Στη συνέχεια μετατράπηκε η γιορτή αυτή σε ένα ετήσιο πανηγύρι. Οι ζυθοποιοί της πόλης, δημιούργησαν το 1896 την πρώτη μεγάλη τέντα με μπύρες και η γιορτή από τότε απέκτησε το χαρακτήρα του φεστιβάλ μπύρας. Η περιοχή όπου έλαβε χώρα ο διάσημος γάμος παραμένει ο χώρος για το φεστιβάλ ( έκτασης 420.000 τμ.) μέχρι και σήμερα. Προς τιμήν του πριγκιπικού γάμου πραγματοποιήθηκε παρέλαση, όπου 8.000 άνθρωποι, κυρίως από τη Βαυαρία, παρέλασαν ντυμένοι με παραδοσιακές στολές (Lederhosen για τους άνδρες και Dirndl για τις γυναίκες).

Οι διοργανωτές του Oktoberfest μας προσκαλούν κάθε χρόνο να γίνουμε για δύο ολόκληρες εβδομάδες ένα με την ξεχωριστή γερμανική κουλτούρα και να διασκεδάσουμε, με τη μπύρα να έχει την τιμητική της και τους Γερμανούς να αναδεικνύουν με τον καλύτερο τρόπο το εθνικό τους προϊόν.
Σύμφωνα με το εθιμοτυπικό, μόλις το ρολόι σημάνει 12 το μεσημέρι, την ημέρα των εγκαινίων, ο δήμαρχος του Μονάχου ανοίγει με ένα ειδικό σφυράκι το πρώτο βαρέλι μπύρας, φωνάζοντας «O zapft is», δηλαδή «το βαρέλι είναι στη διάθεση σας».

Η μπύρα προσφέρεται άφθονη και σερβίρεται σε ποτήρια του ενός λίτρου( Maß ) και είναι προσφορά των ζυθοβιομηχανιών του Μονάχου Lowenbräu, Spaten, Augustiner, Hofrbäu, Paulaner και Hacker-Pchorr. Ως συνοδευτικό επιλέγεται ένα έδεσμα, που είναι συνυφασμένο με την γαστρονομική κουλτούρα της Γερμανίας και δεν είναι άλλο από το λουκάνικο.Οι επισκέπτες μπορούν επίσης να απολαύσουν μια μεγάλη ποικιλία από παραδοσιακές γεύσεις, όπως κοτόπουλο, χοιρινό ψητό, ψητό κότσι χοιρινό, ψητό ψάρι σε ξυλάκι,Pretzel,dumplings από πατάτα ή ζυμαρικά,τηγανίτες πατάτας, ξινολάχανο, ποικιλία από λουκάνικα, κουνέλι στιφάδο και άλλα πολλά.

Οι εκδηλώσεις περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων παρελάσεις με παραδοσιακές στολές, μουσικές εκδηλώσεις και πολλά ακόμα πολιτιστικά δρώμενα, ενώ στην περιοχή στήνεται και ένα τεράστιο λούνα παρκ με πολλά παιχνίδια, που μαγεύουν μικρούς και μεγάλους.

Περίπου 6 εκατομμύρια άνθρωποι επισκέπτονται κάθε χρόνο το Oktoberfest.Πολλοί είναι εκείνοι που ντύνονται με τις παραδοσιακές φορεσιές της Βαυαρίας, ενώ ένα από τα highlights του φεστιβάλ είναι αναμφισβήτητα τα ντυμένα με παραδοσιακές φορεσιές κορίτσια , που σερβίρουν μπύρες στους επισκέπτες.


Αναμφίβολα μια επίσκεψη στο Oktoberfest του Μονάχου θα είναι μια εμπειρία που θα σας μείνει αξέχαστη. Αν πάντως δεν τα καταφέρετε να επισκεφτείτε το Μόναχο αυτές τις μέρες, αρκετές ελληνικές μπυραρίες, γιορτάζουν το Oktoberfest κατά τις βαυαρικές συνήθειες.